


اینشتین برای دامیز کارلوس کیل علی اکبر سالاری حمیرا ثقفی آوند دانش
درباره کتاب
راز نبوغ اینشتین فاش شد! مشتاقید که اینشتین را بشناسید؟ در این کتاب جالب و آسانیاب نظریههای حیرتانگیز اینشتین و تأثیر ارزشمند اکتشافات او بر زندگی و علوم معاصر را با بیانی ساده توضیح میدهیم. به زندگی شخصی و عقاید اینشتین نگاهی میاندازیم و مهمترین اتفاقاتی که افکار او را شکل داده و زمینهی پیشرفتهایش را هموار کرده است، مرور میکنیم. · با دیدگاه اینشتین دربارهی ماهیت نور آشنا شوید- اینشتین چگونه در درک ما از نور انقلاب ایجاد کرد. · ایدهی سیاهچالهها چگونه پدید آمد- امکان سفر در زمان بهکمک سیاهچالهها را بررسی کنید. · بمب اتم از کجا آمد- گامهای اصلی تاریخ علم را که از E = mc2 به ساخت بمب اتمی انجامید، مرور کنید و ببینید چرا اینشتین به رئیسجمهور فرانکلین روزولت نامه نوشت. · چرا اینشتین معروفترین دانشمند قرن بیستم شد- تلاشهای بیوقفهی اینشتین برای تعمیم نظریهی نسبیت خاص به کجا رسید و نظریهی نسبیت عام چگونه مفهوم جهان ما را تغییر داد. · با دومین انقلاب اینشتین آشنا شوید- اینشتین دربارهی تبادل کوانتاهای انرژی در ماده و تابش چه نظری داشت و کدام نظریهی او منجر به دریافت جایزهی نوبل در سال ۱۹۲۲ شد. دکتر کارلوس کِیل دانشمند و محقق برتر پایگاه فضایی کِنِدی و بنیانگذار و مدیر لابراتوار الکترواستاتیک و فیزیک سطح ناساست. او دارای مدرک دکترا در رشتهی فیزیک هستهای نظری از دانشگاه اوهایوست. کیل جوایز بسیاری از ناسا دریافت کرده است ازجمله Spaceflight Awareness Award در سال ۲۰۰۳ که بهپاس همکاریهای کیل در برنامهی فضایی به وی تقدیم شد. کیل در لابراتوار خود تکنیکهای جدیدی برای آزمایش سیستم کنترل حرارت شاتلهای فضایی و پوشش حرارتی مدلهای ایستگاه فضایی بینالمللی ابداع کرده است.
بخشی از کتاب
کالبدشکافی آن مغز مشهور مادر جوان اینشتین، پس از تولد تنها پسرش در سال ۱۸۷۹، برای یک لحظه تصور کرد که او «هیولا»ست! سر این نوزاد، شکلی عجیب و بزرگ داشت. دکتر او را آرام کرد و توضیح داد که داشتن سرِ بدشکل برای نوزادان در لحظهی تولد عادی است و به او اطمینان داد که اندازه ی سر کودکش کاملا طبیعی خواهد شد. دکتر دربارهی اندازه ی سر درست میگفت. در عرض فقط چند هفته، همهچیز متناسب شد. اما شکل زاویه دار سر اینشتین تا پایان عمر او همان طور باقی ماند! آنچه اینشتین را از سایر پسرها متمایز میکرد، شکل نامعمول سر وی نبود، بلکه مغز او بود. شیوهای که مغز او کار میکرد به هرچیزی شبیه بود الا معمولی. در زمان حیات اینشتین، بسیاری از مردم کنجکاو بودند بدانند که آیا مغز او با بقیهی مردم فرق دارد یا نه. اینشتین دستورالعملی بر جای گذاشت تا پس از مرگش دربارهی مغز وی تحقیق کنند. وقتی اینشتین در سال ۱۹۵۵ درگذشت، آسیبشناسی به نام توماس هاروی مغز او را نگه داشت و بعدا چندین نمونه از بافت آن را بررسی کرد. هاروی هیچ چیز نامعمولی در آن ندید؛ اما، در سال ۱۹۹۹، ساندرا ویتلسون از دانشگاه مک مستر کانادا کشف کرد که مغز اینشتین فاقد یک چینخوردگی ویژه بوده که در مغز بیشتر اشخاص وجود دارد. این چینخوردگی در ناحیهای از مغز که مربوط به تفکر ریاضی و تصور دیداری است، قرار دارد.


