چهار اثر از فلورانس شین گیتی خوشدل پیکان

خانم فلورانس اسکاول شین در 24 سپتامبر 1871 در یکی از خانواده‌های قدیمی فیلادلفیایی در کامدون نیوجرسی به دنیا آمد. سالیان متمادی در مقام هنرمند (نقاش)، مشاور امور، متافیزیسین و خطیب، نامی بلند آوازه داشت. وی سالیان بسیار در نیویورک به تدریس علوم مابعدالطبیعه پرداخت. افراد زیادی در جلسات درس او شرکت می‌کردند و او از طریق پیام‌های معنوی خود را به گروه بی‌شماری می‌رساند. کتاب‌های او نه تنها در امریکا، بلکه در دیگر کشورها نیز از محبوبیت خاصی برخوردار شدند و در اکثر کشورها و حتی روستاها و مناطق دور افتاده مخاطبان زیادی به هم زدند. بزرگ‌ترین علل موفقیت او این بود که همواره سعی می‌کرد خودش باشد. ساده، صمیمی، مهربان و شوخ طبع. هرگز به دنبال این نبود که با کلام ادیبانه، خشک و رسمی به زور در روح دیگران نفوذ کند. بنابراین، محبوب هزاران نفر از افرادی بود که نتوانسته بودند به شیوه‌های متداول و مرسوم قدیمی پیام معنویت را در یابند. با وجود این که عمیقا مذهبی بود ولی رفتار بسیار ساده‌ای داشت و روحانی بودنش از برخوردهایش با مسائل قابل تشخیص بود. در تدریس هرگز تمایل به استفاده از روش‌های فنی و دانشگاهی نداشت و همواره از مثال‌های ملموس، عملی و روزمره زندگی استفاده می‌کرد. اسکاول شین پیش از آن که معلم حقیقت شود، به تصویر گری کتاب‌ها می‌پرداخت. گرچه او درسال 1940 درگذشت، ولی کتاب‌هایش هنوز الهام بخش، محرک و ماندگار در نزد کسانی است که در فراگرفتن این علوم تلاش می‌کنند. در بخشی از کتاب این گونه آمده است: «وفور نعمت همواره بر سر راه انسان است. اما از طریق آرزو، ایمان، یا کلام به زبان آمده، می‌تواند نمایان شود. خداوند آشکارا گفته است که نخستین حرکت را انسان باید انجام دهد. بخواهید که به شما داده خواهد شد. بطلبید که خواهید یافت. بکوبید که برای شما باز کرده خواهد شد…»