پیکر فرهاد عباس معروفی ققنوس

پیکر فرهاد نه صرفاً یک رمان، بلکه تجربه‌ای عمیق از کندوکاو در زوایای پنهان ذهن و بازتابی از جایگاه زن در تاریخ ایران است. این اثر در دسته‌ی رمان‌های مدرن و پست‌مدرن قرار می‌گیرد که با شکستن چارچوب‌های روایی سنتی و آمیزش ماهرانه‌ی واقعیت با وهم، مخاطب را به سفری شگفت‌انگیز در دنیای درونی شخصیت‌ها می‌برد. عباس معروفی در این اثر، با زبانی شیوا و مملو از استعاره، به کاوش در مفاهیم پیچیده‌ای چون زمان، هویت و جبر سرنوشت می‌پردازد.

روایت داستان از زبان یک زن نقاشی‌شده روی قلمدان مشهور بوف کور صادق هدایت بازگو می‌شود. این راوی نامتعارف، از قید زمان رها شده و در کالبد زنان گوناگون در طول تاریخ ظاهر می‌گردد. این زنان، گرچه در دوره‌های مختلف تاریخی زندگی می‌کنند، اما در حقیقت تجلی‌بخش یک روح واحد زنانه هستند که در گذر سالیان، با ستم‌ها، آرزوها و شورش‌های خاموش مواجه شده‌اند. رمان با فضایی سراسر سوررئال و هذیان‌گونه، مرز میان بیداری و رؤیا را محو می‌کند. این کتاب درون‌مایه‌ای روان‌کاوانه دارد و با استفاده از شخصیت‌پردازی‌های قوی، چنان فضایی خلق می‌کند که خواننده را وامی‌دارد تا پا به دنیای ذهنی و ناخودآگاه آن‌ها بگذارند و گاه با آن‌ها همذات‌پنداری کند.