کشتن مرغ مینا هارپر لی فخرالدین میررمضانی امیرکبیر

این کتاب برای اولین بار سال 1960 چاپ شد و دوسال بعد جایزه پولیتزر را برای نگارنده‌اش به ارمغان آورد. این موفقیت باعث شد که این رمان به سرعت به یکی از کلاسیک‌های ادبیات مدرن آمریکا تبدیل شود و به طور گسترده در مدارس راهنمایی و دبیرستان‌های آمریکا تدریس شود. رمان به دلیل پرداختن به مسائل مهمی چون بی‌عدالتی نژادی در جامعهٔ جنوب آمریکا شهرت یافت؛ موضوعی که هر از چندگاهی در جامعه آمریکا سر باز می‌کند و در وجوه مختلف نمود می‌یابد. نویسنده تلاش دارد تا بی‌عدالتی نژادی را که به صورت سیستماتیک در جامعه حضور دارد، با زبانی گیرا به تصویر بکشد. او ضمن روایت یک واقعه تلخ تاریخی، مسیر رشد فکری و اخلاقی شخصیت اصلی کتاب را نیز روایت کرده است.

«کشتن مرغ مینا» به دلیل تأکید بر تحمل و تاب‌آوری و همچنین محکوم کردن تعصب، تأثیر عمیقی بر درک عمومی از مسائل نژادی در آمریکا گذاشته است. با این حال، این اثر همواره مورد مناقشه و محل بحث نیز بوده است و گاه کمپین‌هایی برای حذف آن از برنامه‌های درسی وجود داشته است. با وجود این چالش‌ها، این اثر همواره یکی از پیشنهادات خواندنی در کمپین‌هایی است که معمولاً با عنوان «کتاب‌هایی که هر بزرگسالی باید قبل از مرگ بخواند» قرار دارد.

داستان «کشتن مرغ مینا» درباره یک وکیل به نام اتیکوس فینچ است و اتفاقات داستان توسط دخترش اسکات روایت می‌شوند. اسکات دختری 9 ساله است و قصه را با طنزی اجتماعی و گزنده روایت و از بی‌عدالتی و نابرابری جامعه آمریکا علیه سیاه‌پوستان صحبت می‌کند. در این داستان، جوانی سیاه‌پوست به اتهام تجاوز به دختری سفیدپوست دستگیر و دادگاهی می‌شود. اتیکوس فینچ هم دفاع از او را در محاکمه به عهده می‌گیرد... .

هارپر لی، نویسنده اثر، در سال 1926 در غرب آلاباما متولد شد؛ جایی که اتفاقات «کشتن مرغ مینا» در آن رخ می‌دهد. نویسنده تجربه زیسته خود را در قامت «کشتن مرغ مینا» روایت کرده و تبعیض نژادی علیه سیاه‌پوستان را جان‌مایه رمانش قرار داده است. شخصیت اسکات فینچ به نوعی خود هارپر لی است که پدرش هم واقعاً یک وکیل بود و خودش هم در رشته حقوق تحصیل کرد.

سال 1962 یعنی دوسال پس از چاپ نسخه مکتوب «کشتن مرغ مینا»، نسخه سینمایی آن به کارگردانی رابرت مالیکن با بازی گریگوری پک اکران شد که توانست جوایز ارزنده‌ای را به خود اختصاص دهد.

«کشتن مرغ مینا» در 31 فصل نوشته شده و تاکنون به زبان‌های مختلفی از جمله فارسی ترجمه شده است. ترجمه فخرالدین میررمضانی از این اثر در سال 1347 منتشر شد.